Dawne, przedwojenne Jaremcze

Poniżej Jaremcze przed wojną. Miejscowość ta była wtedy bardzo popularnym kurortem.

Jaremcze. Budynek sanatorium dr. Józefa Matuszewskiego

Sanatorium dr. Józefa Matuszewskiego, który po wojnie przyjechał do Polanicy-Zdroju i był tam dyrektorem uzdrowisk kłodzkich (w Polanicy jest dziś ulica jego imienia i pomnik w parku zdrojowym). Informacje te i sam skan pocztówki otrzymałem od Pana Witolda Matusa, za co pięknie dziękuję. Na odwrocie pocztówki ciekawy, odciśnięty mechanicznie podpis: JAREMCZE. Chrześcijański komfortowy "Pensjonat Róż" najładniejsze położenie, zdala od kurzu, trzy minuty do zakładu kąpielowego Dra Matuszewskiego i trzy minuty do plaży. Jadalnia 100 m. kw. - Łazienka - Leżalnia - Ogród - Radio - Patefon. Reklama, jakiej i dziś nie powstydziłby się niejeden ośrodek wypoczynkowy :) Napis "Pensjonat Róż" majaczy zresztą i na pocztówce na najwyższym piętrze budynku. Moja teoria jest taka, że w miejscowościach będących kurortami właściciele ośrodków sami inwestowali w kartki pocztowe (por. np. zbiory dot. Truskawca). Co prawda nie wiem, jak wyglądał zakład kąpielowy w Jaremczu, ale jeśli kogoś z Państwa interesuje ta forma architektoniczna, zachęcam do zapoznania się z bryłą zakładu kąpielowego w Gdyni.

Jaremcze. Konserwacja instalacji elektrycznej

Na słupie Bolesław Matus, w latach 20. kierownik posterunku energetycznego w Jaremczu. I tę fotografię udostępnił mi Pan Witold Matus, jego syn - wraz z komentarzem, że zdjęcie wykonano najprawdopodobniej gdzieś w okolicach tunelu Jaremcze-Kamień Dobosza.

Jaremcze. Wieżowa stacja transformatorowa

Jaremcze, wieżowa stacja transformatorowa (dziś już nieistniejąca, została zburzona w czasie wojny). Małe postacie u jej stóp to elektromonter Florian Dudek (stoi z lewej) oraz Bolesław Matus. Skan i informacje z tego samego źródła, co poprzednie.

Jaremcze. Fotografia na tle mostu kolejowego

Źródło jak wyżej, podobnie jak informacje. Na zdjęciu uwieczniona nieznana jego właścicielowi postać na tle cudnej urody mostu kolejowego. Budowla ta jest rekonstrukcją słynnego na całą Europę mostu inżynierów Zygmunta Kulki i Stanisława Rawicz-Kosińskiego. Oryginał runął w czasie I w.św., wysadzony przez cofające się wojska rosyjskie. Odbudowany w latach 20. most zniszczyli z kolei w 1944 r. ustępujący pod naporem Armii Czerwonej Niemcy.